…కాసేపు మాట్లాడకుండా ఉండిపోయాను , జరిగినవన్నీ నెమరే…

…అది మోకాళ్ళ మీద పైకి లేచి…మెడని వెనక్కి వంచి…వీపున…

“…నో వండర్…ఆవిడవి అలా ఎందుకున్నాయో తెలుసా?…ఆవిడ మొగ…

..గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ బెడ్ రూం కిటికీలోంచి సుధ…ఫస్ట్ ఫ్లోర్ బెడ్…

…కాసేపట్లో…నన్ను కుర్చీ లో కూలేసినవాడి థాంక్స్ కి నీరస…

‘…అదో పెద్ద కధ…మనం మళ్ళీ కూర్చున్నపుడు వివరంగా చెప్తాల…

‘…తప్పా!…తప్పున్నరా!!…పబ్లిక్ గా అడిగితే ఎలాచెప్తూందీ!……

అవునమ్మా!…నాదీ అదే బాధ…పోనీ!…పొడిగా తుడిచేద్దా మంటే…

….దాంతో ట్యూబ్ లైట్ వెలిగింది…చిన్నగా నవ్వుతూ వకుళ నెమ్…

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…